Meaning
to conquer, capture
- to attain, get, win, achieve
In a sentence
La squadra ha conquistato il primo posto ieri.
The team won first place yesterday.
Come hai conquistato tutti con quel sorriso?
How did you win everyone over with that smile?
Non è facile conquistare la fiducia degli altri.
It isn't easy to earn other people's trust.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| conquistare | infinitive |
| conquistiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| conquisto | indicative · present · singular · 1st person |
| conquistate | indicative · present · plural · 2nd person |
| conquisti | indicative · present · singular · 2nd person |
| conquistano | indicative · present · plural · 3rd person |
| conquista | indicative · present · singular · 3rd person |
| conquistavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| conquistavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| conquistavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| conquistavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| conquistavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| conquistava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| conquistammo | indicative · past · plural · 1st person |
| conquistai | indicative · past · singular · 1st person |
| conquistaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| conquistasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| conquistarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| conquistò | indicative · past · singular · 3rd person |
| conquisteremo | indicative · future · plural · 1st person |
| conquisterò | indicative · future · singular · 1st person |
| conquisterete | indicative · future · plural · 2nd person |
| conquisterai | indicative · future · singular · 2nd person |
| conquisteranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| conquisterà | indicative · future · singular · 3rd person |
| conquistiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| conquisti | subjunctive · present · singular · 1st person |
| conquistiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| conquisti | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| conquistino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| conquisti | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| conquistassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| conquistassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| conquistaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| conquistassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| conquistassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| conquistasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| conquisteremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| conquisterei | conditional · present · singular · 1st person |
| conquistereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| conquisteresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| conquisterebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| conquisterebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| conquistiamo | imperative · plural · 1st person |
| conquistate | imperative · plural · 2nd person |
| conquista | imperative · singular · 2nd person |
| conquistando | gerund |
| conquistato | past · participle |
Usage notes
- Use conquistare for both literal and figurative wins; ottenere is more neutral for results, while vincere is specifically to win a contest or prize.
- For romantic or social contexts, conquistare often means winning someone over: conquistare il pubblico, conquistare il suo cuore.
- It takes avere in compound tenses: ho conquistato. Past participle agrees only when used adjectivally, not with the auxiliary.