Meaning
to obtain; achieve
- to result; follow
In a sentence
Ha conseguito la laurea dopo molti anni di studio.
She got her degree after many years of study.
Se non studi, non conseguirai buoni risultati.
If you don't study, you won't get good results.
Quali problemi possono conseguire da questo errore?
What problems can result from this mistake?
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| conseguire | infinitive |
| conseguiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| conseguo | indicative · present · singular · 1st person |
| conseguite | indicative · present · plural · 2nd person |
| consegui | indicative · present · singular · 2nd person |
| conseguono | indicative · present · plural · 3rd person |
| consegue | indicative · present · singular · 3rd person |
| conseguivamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| conseguivo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| conseguivate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| conseguivi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| conseguivano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| conseguiva | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| conseguimmo | indicative · past · plural · 1st person |
| conseguii | indicative · past · singular · 1st person |
| conseguiste | indicative · past · plural · 2nd person |
| conseguisti | indicative · past · singular · 2nd person |
| conseguirono | indicative · past · plural · 3rd person |
| conseguì | indicative · past · singular · 3rd person |
| conseguiremo | indicative · future · plural · 1st person |
| conseguirò | indicative · future · singular · 1st person |
| conseguirete | indicative · future · plural · 2nd person |
| conseguirai | indicative · future · singular · 2nd person |
| conseguiranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| conseguirà | indicative · future · singular · 3rd person |
| conseguiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| consegua | subjunctive · present · singular · 1st person |
| conseguiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| consegua | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| conseguano | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| consegua | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| conseguissimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| conseguissi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| conseguiste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| conseguissi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| conseguissero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| conseguisse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| conseguiremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| conseguirei | conditional · present · singular · 1st person |
| conseguireste | conditional · present · plural · 2nd person |
| conseguiresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| conseguirebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| conseguirebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| conseguiamo | imperative · plural · 1st person |
| conseguite | imperative · plural · 2nd person |
| consegui | imperative · singular · 2nd person |
| conseguendo | gerund |
| conseguito | past · participle |
Usage notes
- Common in formal, academic, and bureaucratic Italian: conseguire una laurea, un risultato. In everyday speech, ottenere or prendere is often more natural.
- For goals or results, it usually takes a direct object: conseguire un diploma, un successo. Don't use a before the noun.
- The 'ensue/follow' sense is literary or formal and often intransitive: Ne conseguì un acceso dibattito. Rare in casual conversation.