Meaning
to console, comfort

In a sentence
Ti chiamo per consolarti un po'.
I'm calling to comfort you a little.
Non riesco a consolarla dopo quella notizia.
I can't comfort her after that news.
Ti ha consolato parlare con tua sorella?
Did talking with your sister comfort you?
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| consolare | infinitive |
| consoliamo | indicative · present · plural · 1st person |
| consolo | indicative · present · singular · 1st person |
| consolate | indicative · present · plural · 2nd person |
| consoli | indicative · present · singular · 2nd person |
| consolano | indicative · present · plural · 3rd person |
| consola | indicative · present · singular · 3rd person |
| consolavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| consolavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| consolavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| consolavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| consolavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| consolava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| consolammo | indicative · past · plural · 1st person |
| consolai | indicative · past · singular · 1st person |
| consolaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| consolasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| consolarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| consolò | indicative · past · singular · 3rd person |
| consoleremo | indicative · future · plural · 1st person |
| consolerò | indicative · future · singular · 1st person |
| consolerete | indicative · future · plural · 2nd person |
| consolerai | indicative · future · singular · 2nd person |
| consoleranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| consolerà | indicative · future · singular · 3rd person |
| consoliamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| consoli | subjunctive · present · singular · 1st person |
| consoliate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| consoli | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| consolino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| consoli | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| consolassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| consolassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| consolaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| consolassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| consolassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| consolasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| consoleremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| consolerei | conditional · present · singular · 1st person |
| consolereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| consoleresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| consolerebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| consolerebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| consoliamo | imperative · plural · 1st person |
| consolate | imperative · plural · 2nd person |
| consola | imperative · singular · 2nd person |
| consolando | gerund |
| consolato | past · participle |
Usage notes
- Use consolare for emotional comfort. For physical relief, prefer alleviare or lenire, not consolare.
- Often takes a direct object: consolare qualcuno. Reflexive consolarsi means to take comfort oneself.
- Regular -are verb; passato prossimo usually takes avere: ho consolato mia sorella.