Meaning
to disintegrate
- To destroy completely, breaking into tiny fragments or dust.
- To break apart or crumble into constituent elements.
In a sentence
Il missile ha disintegrato il bersaglio in pochi secondi.
The missile disintegrated the target in a few seconds.
La forte esplosione non ha disintegrato completamente la parete.
The strong explosion did not completely disintegrate the wall.
Pensi che il calore possa disintegrare quel materiale?
Do you think the heat can disintegrate that material?
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| disintegrare | infinitive |
| disintegro | indicative · present · singular · 1st person |
| disintegri | indicative · present · singular · 2nd person |
| disintegra | indicative · present · singular · 3rd person |
| disintegriamo | indicative · present · plural · 1st person |
| disintegrate | indicative · present · plural · 2nd person |
| disintegrano | indicative · present · plural · 3rd person |
| disintegravo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| disintegravi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| disintegrava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| disintegravamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| disintegravate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| disintegravano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| disintegrai | indicative · past · singular · 1st person |
| disintegrasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| disintegrò | indicative · past · singular · 3rd person |
| disintegrammo | indicative · past · plural · 1st person |
| disintegraste | indicative · past · plural · 2nd person |
| disintegrarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| disintegrerò | indicative · future · singular · 1st person |
| disintegrerai | indicative · future · singular · 2nd person |
| disintegrerà | indicative · future · singular · 3rd person |
| disintegreremo | indicative · future · plural · 1st person |
| disintegrerete | indicative · future · plural · 2nd person |
| disintegreranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| disintegri | subjunctive · present · singular · 1st person |
| disintegri | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| disintegri | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| disintegriamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| disintegriate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| disintegrino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| disintegrassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| disintegrassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| disintegrasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| disintegrassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| disintegraste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| disintegrassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| disintegrerei | conditional · present · singular · 1st person |
| disintegreresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| disintegrerebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| disintegreremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| disintegrereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| disintegrerebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| disintegra | imperative · singular · 2nd person |
| disintegriamo | imperative · plural · 1st person |
| disintegrate | imperative · plural · 2nd person |
| disintegrando | gerund |
| disintegrato | past · participle |
Usage notes
- Takes 'avere' transitively; reflexive 'disintegrarsi' takes 'essere' ('si è disintegrato').