Meaning
to disorient
- to make someone lose their sense of direction
- to confuse someone
- to make someone feel unsure or lost
In a sentence
Le strade nuove possono disorientare i turisti.
New streets can disorient tourists.
Ti disorienta questa stazione così grande?
Does this very large station disorient you?
La mappa non mi disorienta più.
The map doesn't disorient me anymore.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| disorientare | infinitive |
| disoriento | indicative · present · singular · 1st person |
| disorienti | indicative · present · singular · 2nd person |
| disorienta | indicative · present · singular · 3rd person |
| disorientiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| disorientate | indicative · present · plural · 2nd person |
| disorientano | indicative · present · plural · 3rd person |
| disorientavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| disorientavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| disorientava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| disorientavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| disorientavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| disorientavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| disorientai | indicative · past · singular · 1st person |
| disorientasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| disorientò | indicative · past · singular · 3rd person |
| disorientammo | indicative · past · plural · 1st person |
| disorientaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| disorientarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| disorienterò | indicative · future · singular · 1st person |
| disorienterai | indicative · future · singular · 2nd person |
| disorienterà | indicative · future · singular · 3rd person |
| disorienteremo | indicative · future · plural · 1st person |
| disorienterete | indicative · future · plural · 2nd person |
| disorienteranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| disorienti | subjunctive · present · singular · 1st person |
| disorienti | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| disorienti | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| disorientiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| disorientiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| disorientino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| disorientassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| disorientassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| disorientasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| disorientassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| disorientaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| disorientassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| disorienterei | conditional · present · singular · 1st person |
| disorienteresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| disorienterebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| disorienteremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| disorientereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| disorienterebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| disorienta | imperative · singular · 2nd person |
| disorientiamo | imperative · plural · 1st person |
| disorientate | imperative · plural · 2nd person |
| disorientando | gerund |
| disorientato | past · participle |
Usage notes
- Often used with people as object: disorientare i turisti, gli studenti.
- Past participle disorientato is very common as an adjective.
- Can be literal or figurative.