Meaning
to dissuade
- To persuade someone not to take a particular course of action
In a sentence
Ho cercato di dissuaderlo dal partire da solo.
I tried to dissuade him from leaving alone.
Nessuno è riuscito a dissuadere Marco da quell'investimento rischioso.
No one managed to talk Marco out of that risky investment.
Perché non tenti di dissuaderla prima che firmi il contratto?
Why don't you try to dissuade her before she signs the contract?
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| dissuadere | infinitive |
| dissuado | indicative · present · singular · 1st person |
| dissuadi | indicative · present · singular · 2nd person |
| dissuade | indicative · present · singular · 3rd person |
| dissuadiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| dissuadete | indicative · present · plural · 2nd person |
| dissuadono | indicative · present · plural · 3rd person |
| dissuadevo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| dissuadevi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| dissuadeva | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| dissuadevamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| dissuadevate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| dissuadevano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| dissuasi | indicative · past · singular · 1st person |
| dissuadesti | indicative · past · singular · 2nd person |
| dissuase | indicative · past · singular · 3rd person |
| dissuademmo | indicative · past · plural · 1st person |
| dissuadeste | indicative · past · plural · 2nd person |
| dissuasero | indicative · past · plural · 3rd person |
| dissuaderò | indicative · future · singular · 1st person |
| dissuaderai | indicative · future · singular · 2nd person |
| dissuaderà | indicative · future · singular · 3rd person |
| dissuaderemo | indicative · future · plural · 1st person |
| dissuaderete | indicative · future · plural · 2nd person |
| dissuaderanno | indicative · future · plural · 3rd person |
| dissuada | subjunctive · present · singular · 1st person |
| dissuada | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| dissuada | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| dissuadiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| dissuadiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| dissuadano | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| dissuadessi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| dissuadessi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| dissuadesse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| dissuadessimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| dissuadeste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| dissuadessero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| dissuaderei | conditional · present · singular · 1st person |
| dissuaderesti | conditional · present · singular · 2nd person |
| dissuaderebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| dissuaderemmo | conditional · present · plural · 1st person |
| dissuadereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| dissuaderebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| dissuadi | imperative · singular · 2nd person |
| dissuadiamo | imperative · plural · 1st person |
| dissuadete | imperative · plural · 2nd person |
| dissuadendo | gerund |
| dissuaso | past · participle |
Usage notes
- Constructed with 'da' plus an infinitive or noun: 'dissuadere qualcuno da qualcosa'.
- Has irregular remote past ('dissuasi') and past participle ('dissuaso').
- past participle dissuaso