Meaning
to detach, separate
- To detach, separate, or unfasten something from something else.
- In sports or competitions, to outdistance or leave behind.
- In employment/law, to second or temporarily assign an employee.
In a sentence
Ha dovuto distaccare con cura l'etichetta dalla bottiglia.
He had to carefully detach the label from the bottle.
Negli ultimi chilometri il ciclista ha distaccato tutti i rivali.
In the final kilometres, the cyclist pulled ahead of all his rivals.
L'azienda ha deciso di distaccare due dipendenti presso la sede di Milano.
The company decided to temporarily assign two employees to the Milan branch.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| distaccare | infinitive |
| distacco | indicative · present · singular · 1st person |
| distacchi | indicative · present · singular · 2nd person |
| distacca | indicative · present · singular · 3rd person |
| distacchiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| distaccate | indicative · present · plural · 2nd person |
| distaccano | indicative · present · plural · 3rd person |
| distaccavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| distaccavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| distaccava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| distaccavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| distaccavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| distaccavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| distaccai | indicative · past · singular · 1st person |
| distaccasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| distaccò | indicative · past · singular · 3rd person |
| distaccammo | indicative · past · plural · 1st person |
| distaccaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| distaccarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| distaccherò | indicative · future · singular · 1st person |
| distaccherai | indicative · future · singular · 2nd person |
| distaccherà | indicative · future · singular · 3rd person |
| distaccheremo | indicative · future · plural · 1st person |
| distaccherete | indicative · future · plural · 2nd person |
| distaccheranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| distacchi | subjunctive · present · singular · 1st person |
| distacchi | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| distacchi | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| distacchiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| distacchiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| distacchino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| distaccassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| distaccassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| distaccasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| distaccassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| distaccaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| distaccassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| distaccherei | conditional · present · singular · 1st person |
| distaccheresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| distaccherebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| distaccheremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| distacchereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| distaccherebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| distacca | imperative · singular · 2nd person |
| distacchiamo | imperative · plural · 1st person |
| distaccate | imperative · plural · 2nd person |
| distaccando | gerund |
| distaccato | past · participle |
Usage notes
- The past participle 'distaccato' frequently functions as an adjective meaning 'aloof', 'unemotional', or 'detached'.