Meaning
atone for, expiate
- to pay the penalty for a crime, fault, or sin
- to make amends or reparation for wrongdoing
In a sentence
Il condannato ha già espiato gran parte della sua pena in carcere.
The convicted man has already served most of his sentence in prison.
Nessuna scusa formale potrà mai espiare un tradimento così grave.
No formal apology can ever atone for such a grave betrayal.
Credeva sinceramente di dover espiare gli errori commessi in gioventù.
He sincerely believed he had to atone for the mistakes made in his youth.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| espiare | infinitive |
| espio | indicative · present · singular · 1st person |
| espi | indicative · present · singular · 2nd person |
| espia | indicative · present · singular · 3rd person |
| espiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| espiate | indicative · present · plural · 2nd person |
| espiano | indicative · present · plural · 3rd person |
| espiavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| espiavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| espiava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| espiavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| espiavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| espiavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| espiai | indicative · past · singular · 1st person |
| espiasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| espiò | indicative · past · singular · 3rd person |
| espiammo | indicative · past · plural · 1st person |
| espiaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| espiarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| espierò | indicative · future · singular · 1st person |
| espierai | indicative · future · singular · 2nd person |
| espierà | indicative · future · singular · 3rd person |
| espieremo | indicative · future · plural · 1st person |
| espierete | indicative · future · plural · 2nd person |
| espieranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| espi | subjunctive · present · singular · 1st person |
| espi | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| espi | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| espiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| espiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| espino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| espiassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| espiassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| espiasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| espiassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| espiaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| espiassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| espierei | conditional · present · singular · 1st person |
| espieresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| espierebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| espieremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| espiereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| espierebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| espia | imperative · singular · 2nd person |
| espiamo | imperative · plural · 1st person |
| espiate | imperative · plural · 2nd person |
| espiando | gerund |
| espiato | past · participle |
Usage notes
- Takes a direct object ('espiare una colpa', 'espiare una pena'). Auxiliary is 'avere'.