Meaning
to frustrate
- to prevent someone from achieving a goal; to thwart
- to cause feelings of disappointment, helplessness, or annoyance
In a sentence
Questa continua attesa finisce per frustrare tutti i collaboratori.
This continuous waiting ends up frustrating all the coworkers.
Gli ostacoli burocratici hanno frustrato i suoi piani.
The bureaucratic obstacles frustrated his plans.
Non voleva frustrare le speranze dei propri genitori.
She did not want to thwart her parents' hopes.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| frustrare | infinitive |
| frustro | indicative · present · singular · 1st person |
| frustri | indicative · present · singular · 2nd person |
| frustra | indicative · present · singular · 3rd person |
| frustriamo | indicative · present · plural · 1st person |
| frustrate | indicative · present · plural · 2nd person |
| frustrano | indicative · present · plural · 3rd person |
| frustravo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| frustravi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| frustrava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| frustravamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| frustravate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| frustravano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| frustrai | indicative · past · singular · 1st person |
| frustrasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| frustrò | indicative · past · singular · 3rd person |
| frustrammo | indicative · past · plural · 1st person |
| frustraste | indicative · past · plural · 2nd person |
| frustrarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| frustrerò | indicative · future · singular · 1st person |
| frustrerai | indicative · future · singular · 2nd person |
| frustrerà | indicative · future · singular · 3rd person |
| frustreremo | indicative · future · plural · 1st person |
| frustrerete | indicative · future · plural · 2nd person |
| frustreranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| frustri | subjunctive · present · singular · 1st person |
| frustri | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| frustri | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| frustriamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| frustriate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| frustrino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| frustrassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| frustrassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| frustrasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| frustrassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| frustraste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| frustrassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| frustrerei | conditional · present · singular · 1st person |
| frustreresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| frustrerebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| frustreremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| frustrereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| frustrerebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| frustra | imperative · singular · 2nd person |
| frustriamo | imperative · plural · 1st person |
| frustrate | imperative · plural · 2nd person |
| frustrando | gerund |
| frustrato | past · participle |
Usage notes
- Often found in its past participle form 'frustrato' (frustrated).
- Takes 'avere' in compound tenses.