Meaning
to linger, hesitate
- to linger
- to hesitate
- to delay
In a sentence
Non indugiare, il treno parte tra cinque minuti.
Don't delay, the train leaves in five minutes.
Perché indugi sempre davanti alla porta?
Why do you always hesitate in front of the door?
Ieri abbiamo indugiato troppo al bar.
Yesterday we lingered too long at the café.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| indugiare | infinitive |
| indugiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| indugio | indicative · present · singular · 1st person |
| indugiate | indicative · present · plural · 2nd person |
| indugi | indicative · present · singular · 2nd person |
| indugiano | indicative · present · plural · 3rd person |
| indugia | indicative · present · singular · 3rd person |
| indugiavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| indugiavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| indugiavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| indugiavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| indugiavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| indugiava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| indugiammo | indicative · past · plural · 1st person |
| indugiai | indicative · past · singular · 1st person |
| indugiaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| indugiasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| indugiarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| indugiò | indicative · past · singular · 3rd person |
| indugeremo | indicative · future · plural · 1st person |
| indugerò | indicative · future · singular · 1st person |
| indugerete | indicative · future · plural · 2nd person |
| indugerai | indicative · future · singular · 2nd person |
| indugeranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| indugerà | indicative · future · singular · 3rd person |
| indugiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| indugi | subjunctive · present · singular · 1st person |
| indugiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| indugi | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| indugino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| indugi | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| indugiassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| indugiassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| indugiaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| indugiassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| indugiassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| indugiasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| indugeremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| indugerei | conditional · present · singular · 1st person |
| indugereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| indugeresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| indugerebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| indugerebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| indugiamo | imperative · plural · 1st person |
| indugiate | imperative · plural · 2nd person |
| indugia | imperative · singular · 2nd person |
| indugiando | gerund |
| indugiato | past · participle |
Usage notes
- Often followed by a or su: indugiare a rispondere, indugiare su un dettaglio. English speakers often omit the preposition.
- More literary or formal than aspettare or tardare. In everyday speech, it can sound elevated depending on context.
- Unlike rimandare, it usually suggests lingering or hesitation by a person, not simply rescheduling an event.