Meaning
to rot, to go bad
- to decay, rot, or spoil (of organic matter)
- to languish or waste away (e.g. in prison or neglect)

In a sentence
Se lasci la frutta fuori dal frigo, marcisce in fretta.
If you leave the fruit out of the fridge, it rots quickly.
Le mele nella cassetta sono già marcite tutte.
The apples in the crate have all rotted already.
Il colpevole merita di marcire in prigione per anni.
The culprit deserves to rot in prison for years.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| marcire | infinitive |
| marcisco | indicative · present · singular · 1st person |
| marcisci | indicative · present · singular · 2nd person |
| marcisce | indicative · present · singular · 3rd person |
| marciamo | indicative · present · plural · 1st person |
| marcite | indicative · present · plural · 2nd person |
| marciscono | indicative · present · plural · 3rd person |
| marcivo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| marcivi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| marciva | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| marcivamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| marcivate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| marcivano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| marcii | indicative · past · singular · 1st person |
| marcisti | indicative · past · singular · 2nd person |
| marcì | indicative · past · singular · 3rd person |
| marcimmo | indicative · past · plural · 1st person |
| marciste | indicative · past · plural · 2nd person |
| marcirono | indicative · past · plural · 3rd person |
| marcirò | indicative · future · singular · 1st person |
| marcirai | indicative · future · singular · 2nd person |
| marcirà | indicative · future · singular · 3rd person |
| marciremo | indicative · future · plural · 1st person |
| marcirete | indicative · future · plural · 2nd person |
| marciranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| marcisca | subjunctive · present · singular · 1st person |
| marcisca | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| marcisca | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| marciamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| marciate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| marciscano | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| marcissi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| marcissi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| marcisse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| marcissimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| marciste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| marcissero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| marcirei | conditional · present · singular · 1st person |
| marciresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| marcirebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| marciremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| marcireste | conditional · present · plural · 2nd person |
| marcirebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| marcisci | imperative · singular · 2nd person |
| marciamo | imperative · plural · 1st person |
| marcite | imperative · plural · 2nd person |
| marcendo | gerund |
| marcito | past · participle |
Usage notes
- Takes essere as its auxiliary in compound tenses.
- Follows the -isc- conjugation pattern in the present indicative and subjunctive (marcisce, marciscano).