Meaning
to threaten, to menace
In a sentence
Non mi minacciare per una cosa così piccola.
Don't threaten me over something so small.
Hai davvero minacciato Luca ieri sera?
Did you really threaten Luca last night?
Quel cane sembra minacciare chi passa davanti.
That dog seems to threaten whoever walks by.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| minacciare | infinitive |
| minacciamo | indicative · present · plural · 1st person |
| minaccio | indicative · present · singular · 1st person |
| minacciate | indicative · present · plural · 2nd person |
| minacci | indicative · present · singular · 2nd person |
| minacciano | indicative · present · plural · 3rd person |
| minaccia | indicative · present · singular · 3rd person |
| minacciavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| minacciavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| minacciavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| minacciavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| minacciavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| minacciava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| minacciammo | indicative · past · plural · 1st person |
| minacciai | indicative · past · singular · 1st person |
| minacciaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| minacciasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| minacciarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| minacciò | indicative · past · singular · 3rd person |
| minacceremo | indicative · future · plural · 1st person |
| minaccerò | indicative · future · singular · 1st person |
| minaccerete | indicative · future · plural · 2nd person |
| minaccerai | indicative · future · singular · 2nd person |
| minacceranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| minaccerà | indicative · future · singular · 3rd person |
| minacciamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| minacci | subjunctive · present · singular · 1st person |
| minacciate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| minacci | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| minaccino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| minacci | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| minacciassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| minacciassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| minacciaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| minacciassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| minacciassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| minacciasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| minacceremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| minaccerei | conditional · present · singular · 1st person |
| minaccereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| minacceresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| minaccerebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| minaccerebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| minacciamo | imperative · plural · 1st person |
| minacciate | imperative · plural · 2nd person |
| minaccia | imperative · singular · 2nd person |
| minacciando | gerund |
| minacciato | past · participle |
Usage notes
- Use minacciare for direct threats or looming danger; intimidire is more about making someone feel scared without an explicit threat.
- Common pattern: minacciare di + infinitive, or minacciare qualcuno con qualcosa. Avoid English-style calques like *minacciare qualcuno di qualcosa* in many contexts.
- It can take avere or essere depending on meaning: ha minacciato il vicino, but il temporale è minacciato? No—use active forms like il temporale minaccia pioggia.