Meaning
to obsess, haunt
- to obsess, torment, or constantly preoccupy someone's mind
In a sentence
Quel ricordo doloroso lo ossessiona da anni.
That painful memory has haunted him for years.
Perché ti lasci ossessionare dal giudizio degli altri?
Why do you let yourself be obsessed with others' judgment?
È completamente ossessionata dal suo nuovo lavoro.
She is completely obsessed with her new job.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| ossessionare | infinitive |
| ossessiono | indicative · present · singular · 1st person |
| ossessioni | indicative · present · singular · 2nd person |
| ossessiona | indicative · present · singular · 3rd person |
| ossessioniamo | indicative · present · plural · 1st person |
| ossessionate | indicative · present · plural · 2nd person |
| ossessionano | indicative · present · plural · 3rd person |
| ossessionavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| ossessionavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| ossessionava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| ossessionavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| ossessionavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| ossessionavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| ossessionai | indicative · past · singular · 1st person |
| ossessionasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| ossessionò | indicative · past · singular · 3rd person |
| ossessionammo | indicative · past · plural · 1st person |
| ossessionaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| ossessionarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| ossessionerò | indicative · future · singular · 1st person |
| ossessionerai | indicative · future · singular · 2nd person |
| ossessionerà | indicative · future · singular · 3rd person |
| ossessioneremo | indicative · future · plural · 1st person |
| ossessionerete | indicative · future · plural · 2nd person |
| ossessioneranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| ossessioni | subjunctive · present · singular · 1st person |
| ossessioni | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| ossessioni | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| ossessioniamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| ossessioniate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| ossessionino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| ossessionassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| ossessionassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| ossessionasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| ossessionassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| ossessionaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| ossessionassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| ossessionerei | conditional · present · singular · 1st person |
| ossessioneresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| ossessionerebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| ossessioneremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| ossessionereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| ossessionerebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| ossessiona | imperative · singular · 2nd person |
| ossessioniamo | imperative · plural · 1st person |
| ossessionate | imperative · plural · 2nd person |
| ossessionando | gerund |
| ossessionato | past · participle |
Usage notes
- Most frequently used in the past participle 'ossessionato' (obsessed, followed by 'da').
- Transitive verb; takes 'avere' in compound tenses.