Meaning
to sack, oust, torpedo
- to fire, remove, or dismiss abruptly from an important post
- to hit or sink with a torpedo
In a sentence
Il consiglio d'amministrazione ha deciso di silurare l'amministratore delegato.
The board of directors decided to oust the chief executive officer.
Perché hanno silurato quel progetto così promettente all'improvviso?
Why did they suddenly torpedo such a promising project?
Non intendevano silurare il collega senza aver prima valutato i risultati.
They had no intention of sacking their colleague without first evaluating the results.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| silurare | infinitive |
| siluro | indicative · present · singular · 1st person |
| siluri | indicative · present · singular · 2nd person |
| silura | indicative · present · singular · 3rd person |
| siluriamo | indicative · present · plural · 1st person |
| silurate | indicative · present · plural · 2nd person |
| silurano | indicative · present · plural · 3rd person |
| siluravo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| siluravi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| silurava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| siluravamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| siluravate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| siluravano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| silurai | indicative · past · singular · 1st person |
| silurasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| silurò | indicative · past · singular · 3rd person |
| silurammo | indicative · past · plural · 1st person |
| siluraste | indicative · past · plural · 2nd person |
| silurarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| silurerò | indicative · future · singular · 1st person |
| silurerai | indicative · future · singular · 2nd person |
| silurerà | indicative · future · singular · 3rd person |
| silureremo | indicative · future · plural · 1st person |
| silurerete | indicative · future · plural · 2nd person |
| silureranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| siluri | subjunctive · present · singular · 1st person |
| siluri | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| siluri | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| siluriamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| siluriate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| silurino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| silurassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| silurassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| silurasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| silurassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| siluraste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| silurassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| silurerei | conditional · present · singular · 1st person |
| silureresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| silurerebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| silureremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| silurereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| silurerebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| silura | imperative · singular · 2nd person |
| siluriamo | imperative · plural · 1st person |
| silurate | imperative · plural · 2nd person |
| silurando | gerund |
| silurato | past · participle |
Usage notes
- In journalistic and political contexts, frequently used figuratively for ousting an executive or shooting down a proposal.
- Takes auxiliary 'avere' in compound tenses.