Meaning
to help, to rescue
- to help, to assist, to rescue
- to come to mind (literary)

In a sentence
Per fortuna, un vicino ha soccorso mia nonna.
Luckily, a neighbor helped my grandmother.
I medici sono arrivati subito per soccorrere i feriti.
The doctors arrived immediately to help the injured.
Scusa, non mi soccorre nessuna idea adesso.
Sorry, no idea comes to mind right now.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| soccorrere | infinitive |
| soccorriamo | indicative · present · plural · 1st person |
| soccorro | indicative · present · singular · 1st person |
| soccorrete | indicative · present · plural · 2nd person |
| soccorri | indicative · present · singular · 2nd person |
| soccorrono | indicative · present · plural · 3rd person |
| soccorre | indicative · present · singular · 3rd person |
| soccorrevamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| soccorrevo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| soccorrevate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| soccorrevi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| soccorrevano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| soccorreva | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| soccorremmo | indicative · past · plural · 1st person |
| soccorsi | indicative · past · singular · 1st person |
| soccorreste | indicative · past · plural · 2nd person |
| soccorresti | indicative · past · singular · 2nd person |
| soccorsero | indicative · past · plural · 3rd person |
| soccorse | indicative · past · singular · 3rd person |
| soccorreremo | indicative · future · plural · 1st person |
| soccorrerò | indicative · future · singular · 1st person |
| soccorrerete | indicative · future · plural · 2nd person |
| soccorrerai | indicative · future · singular · 2nd person |
| soccorreranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| soccorrerà | indicative · future · singular · 3rd person |
| soccorriamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| soccorra | subjunctive · present · singular · 1st person |
| soccorriate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| soccorra | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| soccorrano | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| soccorra | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| soccorressimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| soccorressi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| soccorreste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| soccorressi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| soccorressero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| soccorresse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| soccorreremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| soccorrerei | conditional · present · singular · 1st person |
| soccorrereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| soccorreresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| soccorrerebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| soccorrerebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| soccorriamo | imperative · plural · 1st person |
| soccorrete | imperative · plural · 2nd person |
| soccorri | imperative · singular · 2nd person |
| soccorrendo | gerund |
| soccorso | past · participle |
Usage notes
- More formal and urgent than aiutare; common in emergencies, rescue, or legal/official contexts.
- Usually transitive: soccorrere qualcuno. Don't add a before the person, unlike dare aiuto a qualcuno.
- In compound tenses it takes avere: ho soccorso i feriti, not essere.
- past participle soccorso