Meaning
to stand out, to leap
- to jump, leap
- to spread one's wings
- to issue (an order)
- to stand out
In a sentence
Il gatto ha spiccato un salto sul tavolo.
The cat jumped onto the table.
Con quella maglia rossa, spicchi subito in foto.
With that red shirt, you stand out right away in photos.
Quando spicca il volo questo piccolo aereo?
When does this small plane take off?
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| spiccare | infinitive |
| spicchiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| spicco | indicative · present · singular · 1st person |
| spiccate | indicative · present · plural · 2nd person |
| spicchi | indicative · present · singular · 2nd person |
| spiccano | indicative · present · plural · 3rd person |
| spicca | indicative · present · singular · 3rd person |
| spiccavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| spiccavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| spiccavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| spiccavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| spiccavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| spiccava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| spiccammo | indicative · past · plural · 1st person |
| spiccai | indicative · past · singular · 1st person |
| spiccaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| spiccasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| spiccarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| spiccò | indicative · past · singular · 3rd person |
| spiccheremo | indicative · future · plural · 1st person |
| spiccherò | indicative · future · singular · 1st person |
| spiccherete | indicative · future · plural · 2nd person |
| spiccherai | indicative · future · singular · 2nd person |
| spiccheranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| spiccherà | indicative · future · singular · 3rd person |
| spicchiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| spicchi | subjunctive · present · singular · 1st person |
| spicchiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| spicchi | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| spicchino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| spicchi | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| spiccassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| spiccassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| spiccaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| spiccassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| spiccassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| spiccasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| spiccheremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| spiccherei | conditional · present · singular · 1st person |
| spicchereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| spiccheresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| spiccherebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| spiccherebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| spicchiamo | imperative · plural · 1st person |
| spiccate | imperative · plural · 2nd person |
| spicca | imperative · singular · 2nd person |
| spiccando | gerund |
| spiccato | past · participle |
Usage notes
- For “stand out,” spiccare is common in spiccare tra/fra and spiccare per. More literary than risaltare; less colloquial than farsi notare.
- In the “issue” sense, it’s mainly formal/bureaucratic: spiccare un mandato, un ordine di cattura. Don’t use it for everyday “send” or “give.”
- With movement meanings, it usually takes avere: ha spiccato un salto, ha spiccato il volo. Learners often overuse essere with intransitive motion verbs.