Meaning
to break off, to cut short
- to sever, to snap
- to truncate

In a sentence
Ho troncato il ramo secco in giardino.
I cut off the dry branch in the garden.
Perché hai troncato la chiamata così presto?
Why did you cut off the call so early?
Non troncare la sua carriera per un errore.
Don't ruin his career over one mistake.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| troncare | infinitive |
| tronchiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| tronco | indicative · present · singular · 1st person |
| troncate | indicative · present · plural · 2nd person |
| tronchi | indicative · present · singular · 2nd person |
| troncano | indicative · present · plural · 3rd person |
| tronca | indicative · present · singular · 3rd person |
| troncavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| troncavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| troncavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| troncavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| troncavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| troncava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| troncammo | indicative · past · plural · 1st person |
| troncai | indicative · past · singular · 1st person |
| troncaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| troncasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| troncarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| troncò | indicative · past · singular · 3rd person |
| troncheremo | indicative · future · plural · 1st person |
| troncherò | indicative · future · singular · 1st person |
| troncherete | indicative · future · plural · 2nd person |
| troncherai | indicative · future · singular · 2nd person |
| troncheranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| troncherà | indicative · future · singular · 3rd person |
| tronchiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| tronchi | subjunctive · present · singular · 1st person |
| tronchiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| tronchi | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| tronchino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| tronchi | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| troncassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| troncassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| troncaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| troncassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| troncassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| troncasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| troncheremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| troncherei | conditional · present · singular · 1st person |
| tronchereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| troncheresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| troncherebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| troncherebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| tronchiamo | imperative · plural · 1st person |
| troncate | imperative · plural · 2nd person |
| tronca | imperative · singular · 2nd person |
| troncando | gerund |
| troncato | past · participle |
Usage notes
- Use troncare for abrupt interruption or severing; for simply ending a relationship or activity, finire or interrompere is often more natural.
- Common in formal, journalistic, or literary Italian; in everyday speech, tagliare or smettere may sound less marked depending on context.
- As a transitive verb it takes avere in compound tenses: ha troncato i rapporti, not essere.