Meaning
to howl
- To make a long, loud cry, characteristic of wolves or dogs.
- To make a howling or wailing sound (e.g. wind, sirens).

In a sentence
I lupi hanno ululato tutta la notte nel bosco.
The wolves howled all night in the woods.
Il vento ulula tra gli alberi durante la tempesta.
The wind howls through the trees during the storm.
Sentivamo il cane ululare ogni volta che passava un'ambulanza.
We heard the dog howl every time an ambulance passed by.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| ululare | infinitive |
| ululo | indicative · present · singular · 1st person |
| ululi | indicative · present · singular · 2nd person |
| ulula | indicative · present · singular · 3rd person |
| ululiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| ululate | indicative · present · plural · 2nd person |
| ululano | indicative · present · plural · 3rd person |
| ululavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| ululavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| ululava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| ululavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| ululavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| ululavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| ululai | indicative · past · singular · 1st person |
| ululasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| ululò | indicative · past · singular · 3rd person |
| ululammo | indicative · past · plural · 1st person |
| ululaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| ulularono | indicative · past · plural · 3rd person |
| ululerò | indicative · future · singular · 1st person |
| ululerai | indicative · future · singular · 2nd person |
| ululerà | indicative · future · singular · 3rd person |
| ululeremo | indicative · future · plural · 1st person |
| ululerete | indicative · future · plural · 2nd person |
| ululeranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| ululi | subjunctive · present · singular · 1st person |
| ululi | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| ululi | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| ululiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| ululiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| ululino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| ululassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| ululassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| ululasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| ululassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| ululaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| ululassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| ululerei | conditional · present · singular · 1st person |
| ululeresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| ululerebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| ululeremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| ululereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| ululerebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| ulula | imperative · singular · 2nd person |
| ululiamo | imperative · plural · 1st person |
| ululate | imperative · plural · 2nd person |
| ululando | gerund |
| ululato | past · participle |
Usage notes
- Takes 'avere' in compound tenses.
- Can be used figuratively for roaring wind or wailing sirens.