Significado
to appropriate, claim
- to take possession of something, usually unlawfully or without permission (almost always reflexive 'appropriarsi')
- to adapt or make suitable (formal, rare)
En una frase
Si è ingiustamente appropriato dei meriti del collega.
He unfairly took credit for his colleague's work.
Nessuno può appropriarsi di questo spazio pubblico.
No one can take over this public space.
Perché ti sei appropriato della mia idea?
Why did you steal my idea?
Formas de la palabra (48)
| Palabra | Formas de la palabra |
|---|---|
| appropriare | infinitive |
| approprio | indicative · present · singular · 1st person |
| appropri | indicative · present · singular · 2nd person |
| appropria | indicative · present · singular · 3rd person |
| appropriamo | indicative · present · plural · 1st person |
| appropriate | indicative · present · plural · 2nd person |
| appropriano | indicative · present · plural · 3rd person |
| appropriavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| appropriavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| appropriava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| appropriavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| appropriavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| appropriavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| appropriai | indicative · past · singular · 1st person |
| appropriasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| appropriò | indicative · past · singular · 3rd person |
| appropriammo | indicative · past · plural · 1st person |
| appropriaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| appropriarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| approprierò | indicative · future · singular · 1st person |
| approprierai | indicative · future · singular · 2nd person |
| approprierà | indicative · future · singular · 3rd person |
| approprieremo | indicative · future · plural · 1st person |
| approprierete | indicative · future · plural · 2nd person |
| approprieranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| appropri | subjunctive · present · singular · 1st person |
| appropri | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| appropri | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| appropriamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| appropriate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| approprino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| appropriassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| appropriassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| appropriasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| appropriassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| appropriaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| appropriassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| approprierei | conditional · present · singular · 1st person |
| approprieresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| approprierebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| approprieremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| appropriereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| approprierebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| appropria | imperative · singular · 2nd person |
| appropriamo | imperative · plural · 1st person |
| appropriate | imperative · plural · 2nd person |
| appropriando | gerund |
| appropriato | past · participle |
Notas de uso
- Almost exclusively used as the reflexive verb 'appropriarsi', followed by the preposition 'di' (e.g. appropriarsi di un'idea).
- Takes 'essere' in compound tenses when used reflexively.