Significado
to stun, daze
- to make someone dazed, dizzy, or unable to think clearly (via a blow, noise, or smell)
- to overwhelm or disorient emotionally or mentally
En una frase
Il rumore del traffico intenso stordisce chiunque passi per quella via.
The noise of heavy traffic dazes anyone walking along that street.
La caduta improvvisa lo ha stordito per diversi minuti.
The sudden fall stunned him for several minutes.
L'odore forte della vernice non ti stordisce?
Doesn't the strong smell of paint make you dizzy?
Formas de la palabra (48)
| Palabra | Formas de la palabra |
|---|---|
| stordire | infinitive |
| stordisco | indicative · present · singular · 1st person |
| stordisci | indicative · present · singular · 2nd person |
| stordisce | indicative · present · singular · 3rd person |
| stordiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| stordite | indicative · present · plural · 2nd person |
| stordiscono | indicative · present · plural · 3rd person |
| stordivo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| stordivi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| stordiva | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| stordivamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| stordivate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| stordivano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| stordii | indicative · past · singular · 1st person |
| stordisti | indicative · past · singular · 2nd person |
| stordì | indicative · past · singular · 3rd person |
| stordimmo | indicative · past · plural · 1st person |
| stordiste | indicative · past · plural · 2nd person |
| stordirono | indicative · past · plural · 3rd person |
| stordirò | indicative · future · singular · 1st person |
| stordirai | indicative · future · singular · 2nd person |
| stordirà | indicative · future · singular · 3rd person |
| stordiremo | indicative · future · plural · 1st person |
| stordirete | indicative · future · plural · 2nd person |
| stordiranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| stordisca | subjunctive · present · singular · 1st person |
| stordisca | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| stordisca | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| stordiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| stordiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| stordiscano | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| stordissi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| stordissi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| stordisse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| stordissimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| stordiste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| stordissero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| stordirei | conditional · present · singular · 1st person |
| stordiresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| stordirebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| stordiremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| stordireste | conditional · present · plural · 2nd person |
| stordirebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| stordisci | imperative · singular · 2nd person |
| stordiamo | imperative · plural · 1st person |
| stordite | imperative · plural · 2nd person |
| stordendo | gerund |
| stordito | past · participle |
Notas de uso
- Follows the '-isc-' conjugation pattern in the present tense (stordisco, stordisci, etc.).
- Takes 'avere' in transitive uses; the reflexive 'stordirsi' takes 'essere'.