Meaning
to disturb, bother, trouble, inconvenience
- to disturb, bother
- to disrupt, upset

In a sentence
Scusa, ti disturbo se apro la finestra?
Sorry, do I bother you if I open the window?
I lavori in strada hanno disturbato il sonno.
The road work disturbed our sleep.
Scusa se ti disturbo mentre studi.
Sorry if I'm bothering you while you study.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| disturbare | infinitive |
| disturbiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| disturbo | indicative · present · singular · 1st person |
| disturbate | indicative · present · plural · 2nd person |
| disturbi | indicative · present · singular · 2nd person |
| disturbano | indicative · present · plural · 3rd person |
| disturba | indicative · present · singular · 3rd person |
| disturbavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| disturbavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| disturbavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| disturbavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| disturbavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| disturbava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| disturbammo | indicative · past · plural · 1st person |
| disturbai | indicative · past · singular · 1st person |
| disturbaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| disturbasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| disturbarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| disturbò | indicative · past · singular · 3rd person |
| disturberemo | indicative · future · plural · 1st person |
| disturberò | indicative · future · singular · 1st person |
| disturberete | indicative · future · plural · 2nd person |
| disturberai | indicative · future · singular · 2nd person |
| disturberanno | indicative · future · plural · 3rd person |
| disturberà | indicative · future · singular · 3rd person |
| disturbiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| disturbi | subjunctive · present · singular · 1st person |
| disturbiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| disturbi | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| disturbino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| disturbi | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| disturbassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| disturbassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| disturbaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| disturbassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| disturbassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| disturbasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| disturberemmo | conditional · present · plural · 1st person |
| disturberei | conditional · present · singular · 1st person |
| disturbereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| disturberesti | conditional · present · singular · 2nd person |
| disturberebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| disturberebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| disturbiamo | imperative · plural · 1st person |
| disturbate | imperative · plural · 2nd person |
| disturba | imperative · singular · 2nd person |
| disturbando | gerund |
| disturbato | past · participle |
Usage notes
- Use disturbare for bothering someone; use interrompere when you mean stopping someone who is speaking or working.
- In polite requests, Italians often say Disturbo? or La disturbo? = 'Am I bothering you?'
- For emotional shock, sconvolgere or turbare is often stronger and more natural than disturbare.