Meaning
to seize, hold, clasp, grasp, grip
- to grip, to grasp, to hold
- to contest, to challenge, to appeal against

In a sentence
Ha impugnato il coltello con la mano destra.
He gripped the knife with his right hand.
Come si impugna bene una racchetta da tennis?
How do you hold a tennis racket properly?
Non impugnare il martello così forte.
Don't grip the hammer so tightly.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| impugnare | infinitive |
| impugniamo | indicative · present · plural · 1st person |
| impugno | indicative · present · singular · 1st person |
| impugnate | indicative · present · plural · 2nd person |
| impugni | indicative · present · singular · 2nd person |
| impugnano | indicative · present · plural · 3rd person |
| impugna | indicative · present · singular · 3rd person |
| impugnavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| impugnavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| impugnavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| impugnavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| impugnavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| impugnava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| impugnammo | indicative · past · plural · 1st person |
| impugnai | indicative · past · singular · 1st person |
| impugnaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| impugnasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| impugnarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| impugnò | indicative · past · singular · 3rd person |
| impugneremo | indicative · future · plural · 1st person |
| impugnerò | indicative · future · singular · 1st person |
| impugnerete | indicative · future · plural · 2nd person |
| impugnerai | indicative · future · singular · 2nd person |
| impugneranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| impugnerà | indicative · future · singular · 3rd person |
| impugniamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| impugni | subjunctive · present · singular · 1st person |
| impugniate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| impugni | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| impugnino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| impugni | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| impugnassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| impugnassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| impugnaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| impugnassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| impugnassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| impugnasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| impugneremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| impugnerei | conditional · present · singular · 1st person |
| impugnereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| impugneresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| impugnerebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| impugnerebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| impugniamo | imperative · plural · 1st person |
| impugnate | imperative · plural · 2nd person |
| impugna | imperative · singular · 2nd person |
| impugnando | gerund |
| impugnato | past · participle |
Usage notes
- Mostly formal or literary for physical gripping; in everyday speech, prendere, afferrare, or stringere are usually more natural.
- Very common in legal language: impugnare una sentenza/decisione means to challenge or appeal it, not physically hold it.
- Regular -are verb; takes avere in compound tenses: ha impugnato, not è impugnato.