Significado
to seize, hold, clasp, grasp, grip
- to grip, to grasp, to hold
- to contest, to challenge, to appeal against

En una frase
Ha impugnato il coltello con la mano destra.
He gripped the knife with his right hand.
Come si impugna bene una racchetta da tennis?
How do you hold a tennis racket properly?
Non impugnare il martello così forte.
Don't grip the hammer so tightly.
Formas de la palabra (48)
| Palabra | Formas de la palabra |
|---|---|
| impugnare | infinitive |
| impugniamo | indicative · present · plural · 1st person |
| impugno | indicative · present · singular · 1st person |
| impugnate | indicative · present · plural · 2nd person |
| impugni | indicative · present · singular · 2nd person |
| impugnano | indicative · present · plural · 3rd person |
| impugna | indicative · present · singular · 3rd person |
| impugnavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| impugnavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| impugnavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| impugnavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| impugnavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| impugnava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| impugnammo | indicative · past · plural · 1st person |
| impugnai | indicative · past · singular · 1st person |
| impugnaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| impugnasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| impugnarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| impugnò | indicative · past · singular · 3rd person |
| impugneremo | indicative · future · plural · 1st person |
| impugnerò | indicative · future · singular · 1st person |
| impugnerete | indicative · future · plural · 2nd person |
| impugnerai | indicative · future · singular · 2nd person |
| impugneranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| impugnerà | indicative · future · singular · 3rd person |
| impugniamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| impugni | subjunctive · present · singular · 1st person |
| impugniate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| impugni | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| impugnino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| impugni | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| impugnassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| impugnassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| impugnaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| impugnassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| impugnassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| impugnasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| impugneremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| impugnerei | conditional · present · singular · 1st person |
| impugnereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| impugneresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| impugnerebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| impugnerebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| impugniamo | imperative · plural · 1st person |
| impugnate | imperative · plural · 2nd person |
| impugna | imperative · singular · 2nd person |
| impugnando | gerund |
| impugnato | past · participle |
Notas de uso
- Mostly formal or literary for physical gripping; in everyday speech, prendere, afferrare, or stringere are usually more natural.
- Very common in legal language: impugnare una sentenza/decisione means to challenge or appeal it, not physically hold it.
- Regular -are verb; takes avere in compound tenses: ha impugnato, not è impugnato.