Meaning
to insinuate, imply
- to insinuate, imply, suggest
- to instill (doubt, suspicion)
- to creep in, slip into (reflexive)
In a sentence
Le sue parole hanno insinuato il dubbio in tutti noi.
His words planted doubt in all of us.
Stai insinuando che ho sbagliato io?
Are you implying that I was the one wrong?
Non insinuare cose strane davanti ai bambini.
Don't insinuate strange things in front of the kids.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| insinuare | infinitive |
| insinuiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| insinuo | indicative · present · singular · 1st person |
| insinuate | indicative · present · plural · 2nd person |
| insinui | indicative · present · singular · 2nd person |
| insinuano | indicative · present · plural · 3rd person |
| insinua | indicative · present · singular · 3rd person |
| insinuavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| insinuavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| insinuavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| insinuavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| insinuavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| insinuava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| insinuammo | indicative · past · plural · 1st person |
| insinuai | indicative · past · singular · 1st person |
| insinuaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| insinuasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| insinuarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| insinuò | indicative · past · singular · 3rd person |
| insinueremo | indicative · future · plural · 1st person |
| insinuerò | indicative · future · singular · 1st person |
| insinuerete | indicative · future · plural · 2nd person |
| insinuerai | indicative · future · singular · 2nd person |
| insinueranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| insinuerà | indicative · future · singular · 3rd person |
| insinuiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| insinui | subjunctive · present · singular · 1st person |
| insinuiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| insinui | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| insinuino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| insinui | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| insinuassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| insinuassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| insinuaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| insinuassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| insinuassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| insinuasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| insinueremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| insinuerei | conditional · present · singular · 1st person |
| insinuereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| insinueresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| insinuerebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| insinuerebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| insinuiamo | imperative · plural · 1st person |
| insinuate | imperative · plural · 2nd person |
| insinua | imperative · singular · 2nd person |
| insinuando | gerund |
| insinuato | past · participle |
Usage notes
- Often means suggesting something indirectly, often negative. Stronger and more pointed than suggerire.
- With the physical sense, use insinuarsi for 'to slip into' something; this pronominal form is much more common than plain insinuare.
- For accusations, Italian often uses insinuare che + clause. It can sound formal, sharp, or hostile depending on context.