Meaning
to educate; to instruct; to drill
- to train
- to inform or counsel
- to collect evidence, documents, dispositions, etc. in (a lawsuit, hearing, etc.)
In a sentence
Il capo mi ha istruito sul nuovo programma.
My boss instructed me on the new software.
Puoi istruire i nuovi ragazzi domani mattina?
Can you train the new guys tomorrow morning?
L'avvocato sta istruendo il caso con calma.
The lawyer is preparing the case carefully.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| istruire | infinitive |
| istruiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| istruisco | indicative · present · singular · 1st person |
| istruite | indicative · present · plural · 2nd person |
| istruisci | indicative · present · singular · 2nd person |
| istruiscono | indicative · present · plural · 3rd person |
| istruisce | indicative · present · singular · 3rd person |
| istruivamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| istruivo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| istruivate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| istruivi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| istruivano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| istruiva | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| istruimmo | indicative · past · plural · 1st person |
| istruii | indicative · past · singular · 1st person |
| istruiste | indicative · past · plural · 2nd person |
| istruisti | indicative · past · singular · 2nd person |
| istruirono | indicative · past · plural · 3rd person |
| istruì | indicative · past · singular · 3rd person |
| istruiremo | indicative · future · plural · 1st person |
| istruirò | indicative · future · singular · 1st person |
| istruirete | indicative · future · plural · 2nd person |
| istruirai | indicative · future · singular · 2nd person |
| istruiranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| istruirà | indicative · future · singular · 3rd person |
| istruiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| istruisca | subjunctive · present · singular · 1st person |
| istruiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| istruisca | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| istruiscano | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| istruisca | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| istruissimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| istruissi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| istruiste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| istruissi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| istruissero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| istruisse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| istruiremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| istruirei | conditional · present · singular · 1st person |
| istruireste | conditional · present · plural · 2nd person |
| istruiresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| istruirebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| istruirebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| istruiamo | imperative · plural · 1st person |
| istruite | imperative · plural · 2nd person |
| istruisci | imperative · singular · 2nd person |
| istruendo | gerund |
| istruito | past · participle |
Usage notes
- More formal than insegnare. Use it for giving instructions, training, or briefing, not for everyday classroom teaching.
- Common in passive or reflexive forms: essere istruito, istruirsi. It often sounds bureaucratic or professional.
- In legal contexts, istruire una pratica/una causa means to prepare and document a case, not to teach anyone.