Meaning
to punish
In a sentence
Non voglio punire mio figlio per un errore.
I don't want to punish my son for one mistake.
Perché vuoi punirmi se ho già chiesto scusa?
Why do you want to punish me if I already said sorry?
La maestra ha punito Marco dopo la lite.
The teacher punished Marco after the argument.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| punire | infinitive |
| puniamo | indicative · present · plural · 1st person |
| punisco | indicative · present · singular · 1st person |
| punite | indicative · present · plural · 2nd person |
| punisci | indicative · present · singular · 2nd person |
| puniscono | indicative · present · plural · 3rd person |
| punisce | indicative · present · singular · 3rd person |
| punivamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| punivo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| punivate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| punivi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| punivano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| puniva | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| punimmo | indicative · past · plural · 1st person |
| punii | indicative · past · singular · 1st person |
| puniste | indicative · past · plural · 2nd person |
| punisti | indicative · past · singular · 2nd person |
| punirono | indicative · past · plural · 3rd person |
| punì | indicative · past · singular · 3rd person |
| puniremo | indicative · future · plural · 1st person |
| punirò | indicative · future · singular · 1st person |
| punirete | indicative · future · plural · 2nd person |
| punirai | indicative · future · singular · 2nd person |
| puniranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| punirà | indicative · future · singular · 3rd person |
| puniamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| punisca | subjunctive · present · singular · 1st person |
| puniate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| punisca | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| puniscano | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| punisca | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| punissimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| punissi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| puniste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| punissi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| punissero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| punisse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| puniremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| punirei | conditional · present · singular · 1st person |
| punireste | conditional · present · plural · 2nd person |
| puniresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| punirebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| punirebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| puniamo | imperative · plural · 1st person |
| punite | imperative · plural · 2nd person |
| punisci | imperative · singular · 2nd person |
| punendo | gerund |
| punito | past · participle |
Usage notes
- Usually takes a direct object: punire qualcuno. For the reason, use per: punire qualcuno per qualcosa.
- More formal and stronger than sgridare or rimproverare, which usually mean scold or reprimand without an actual penalty.
- Regular -ire verb; passato prossimo uses avere: ho punito, hai punito, hanno punito.