Meaning
to escort
- to escort, accompany for protection or security
- to guide or accompany someone to a destination
In a sentence
La polizia ha scortato il convoglio fino all'aeroporto.
The police escorted the convoy as far as the airport.
Chi scorterà la delegazione straniera durante la visita?
Who will escort the foreign delegation during the visit?
I soldati non scortano i civili senza autorizzazione esplicita.
Soldiers do not escort civilians without explicit authorization.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| scortare | infinitive |
| scorto | indicative · present · singular · 1st person |
| scorti | indicative · present · singular · 2nd person |
| scorta | indicative · present · singular · 3rd person |
| scortiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| scortate | indicative · present · plural · 2nd person |
| scortano | indicative · present · plural · 3rd person |
| scortavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| scortavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| scortava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| scortavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| scortavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| scortavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| scortai | indicative · past · singular · 1st person |
| scortasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| scortò | indicative · past · singular · 3rd person |
| scortammo | indicative · past · plural · 1st person |
| scortaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| scortarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| scorterò | indicative · future · singular · 1st person |
| scorterai | indicative · future · singular · 2nd person |
| scorterà | indicative · future · singular · 3rd person |
| scorteremo | indicative · future · plural · 1st person |
| scorterete | indicative · future · plural · 2nd person |
| scorteranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| scorti | subjunctive · present · singular · 1st person |
| scorti | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| scorti | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| scortiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| scortiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| scortino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| scortassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| scortassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| scortasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| scortassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| scortaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| scortassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| scorterei | conditional · present · singular · 1st person |
| scorteresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| scorterebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| scorteremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| scortereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| scorterebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| scorta | imperative · singular · 2nd person |
| scortiamo | imperative · plural · 1st person |
| scortate | imperative · plural · 2nd person |
| scortando | gerund |
| scortato | past · participle |
Usage notes
- Takes 'avere' in compound tenses.
- Direct transitive verb (scortare qualcuno).