Significado
to escort
- to escort, accompany for protection or security
- to guide or accompany someone to a destination
En una frase
La polizia ha scortato il convoglio fino all'aeroporto.
The police escorted the convoy as far as the airport.
Chi scorterà la delegazione straniera durante la visita?
Who will escort the foreign delegation during the visit?
I soldati non scortano i civili senza autorizzazione esplicita.
Soldiers do not escort civilians without explicit authorization.
Formas de la palabra (48)
| Palabra | Formas de la palabra |
|---|---|
| scortare | infinitive |
| scorto | indicative · present · singular · 1st person |
| scorti | indicative · present · singular · 2nd person |
| scorta | indicative · present · singular · 3rd person |
| scortiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| scortate | indicative · present · plural · 2nd person |
| scortano | indicative · present · plural · 3rd person |
| scortavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| scortavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| scortava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| scortavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| scortavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| scortavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| scortai | indicative · past · singular · 1st person |
| scortasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| scortò | indicative · past · singular · 3rd person |
| scortammo | indicative · past · plural · 1st person |
| scortaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| scortarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| scorterò | indicative · future · singular · 1st person |
| scorterai | indicative · future · singular · 2nd person |
| scorterà | indicative · future · singular · 3rd person |
| scorteremo | indicative · future · plural · 1st person |
| scorterete | indicative · future · plural · 2nd person |
| scorteranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| scorti | subjunctive · present · singular · 1st person |
| scorti | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| scorti | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| scortiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| scortiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| scortino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| scortassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| scortassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| scortasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| scortassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| scortaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| scortassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| scorterei | conditional · present · singular · 1st person |
| scorteresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| scorterebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| scorteremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| scortereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| scorterebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| scorta | imperative · singular · 2nd person |
| scortiamo | imperative · plural · 1st person |
| scortate | imperative · plural · 2nd person |
| scortando | gerund |
| scortato | past · participle |
Notas de uso
- Takes 'avere' in compound tenses.
- Direct transitive verb (scortare qualcuno).