Meaning
to wear out, exhaust
- to exhaust completely; to deplete someone's strength or patience
- (as past participle 'sfinito') thoroughly worn out or tired
In a sentence
Quella lunga salita in bicicletta mi ha davvero sfinito.
That long bike climb really wore me out.
Dopo dieci ore di turno in ospedale era completamente sfinito.
After a ten-hour shift at the hospital, he was completely exhausted.
I continui litigi tra colleghi sfiniscono tutto l'ufficio.
The constant arguments between colleagues exhaust the entire office.
Word forms (48)
| Word | Word forms |
|---|---|
| sfinire | infinitive |
| sfinisco | indicative · present · singular · 1st person |
| sfinisci | indicative · present · singular · 2nd person |
| sfinisce | indicative · present · singular · 3rd person |
| sfiniamo | indicative · present · plural · 1st person |
| sfinite | indicative · present · plural · 2nd person |
| sfiniscono | indicative · present · plural · 3rd person |
| sfinivo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| sfinivi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| sfiniva | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| sfinivamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| sfinivate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| sfinivano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| sfinii | indicative · past · singular · 1st person |
| sfinisti | indicative · past · singular · 2nd person |
| sfinì | indicative · past · singular · 3rd person |
| sfinimmo | indicative · past · plural · 1st person |
| sfiniste | indicative · past · plural · 2nd person |
| sfinirono | indicative · past · plural · 3rd person |
| sfinirò | indicative · future · singular · 1st person |
| sfinirai | indicative · future · singular · 2nd person |
| sfinirà | indicative · future · singular · 3rd person |
| sfiniremo | indicative · future · plural · 1st person |
| sfinirete | indicative · future · plural · 2nd person |
| sfiniranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| sfinisca | subjunctive · present · singular · 1st person |
| sfinisca | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| sfinisca | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| sfiniamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| sfiniate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| sfiniscano | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| sfinissi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| sfinissi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| sfinisse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| sfinissimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| sfiniste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| sfinissero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| sfinirei | conditional · present · singular · 1st person |
| sfiniresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| sfinirebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| sfiniremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| sfinireste | conditional · present · plural · 2nd person |
| sfinirebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| sfinisci | imperative · singular · 2nd person |
| sfiniamo | imperative · plural · 1st person |
| sfinite | imperative · plural · 2nd person |
| sfinendo | gerund |
| sfinito | past · participle |
Usage notes
- Follows the '-isc-' conjugation pattern in the present tense (e.g., 'io sfinisco').
- The past participle 'sfinito' is very commonly used as an adjective meaning 'exhausted'.