Significado
to insult
- to insult, to verbally abuse
En una frase
Non voglio insultare nessuno con queste parole.
I don't want to insult anyone with these words.
Mi hai insultato davanti a tutti ieri sera?
Did you insult me in front of everyone last night?
È sbagliato insultare qualcuno solo perché la pensa diversamente.
It is wrong to insult someone just because they think differently.
Formas de la palabra (48)
| Palabra | Formas de la palabra |
|---|---|
| insultare | infinitive |
| insultiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| insulto | indicative · present · singular · 1st person |
| insultate | indicative · present · plural · 2nd person |
| insulti | indicative · present · singular · 2nd person |
| insultano | indicative · present · plural · 3rd person |
| insulta | indicative · present · singular · 3rd person |
| insultavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| insultavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| insultavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| insultavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| insultavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| insultava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| insultammo | indicative · past · plural · 1st person |
| insultai | indicative · past · singular · 1st person |
| insultaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| insultasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| insultarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| insultò | indicative · past · singular · 3rd person |
| insulteremo | indicative · future · plural · 1st person |
| insulterò | indicative · future · singular · 1st person |
| insulterete | indicative · future · plural · 2nd person |
| insulterai | indicative · future · singular · 2nd person |
| insulteranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| insulterà | indicative · future · singular · 3rd person |
| insultiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| insulti | subjunctive · present · singular · 1st person |
| insultiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| insulti | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| insultino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| insulti | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| insultassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| insultassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| insultaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| insultassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| insultassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| insultasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| insulteremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| insulterei | conditional · present · singular · 1st person |
| insultereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| insulteresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| insulterebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| insulterebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| insultiamo | imperative · plural · 1st person |
| insultate | imperative · plural · 2nd person |
| insulta | imperative · singular · 2nd person |
| insultando | gerund |
| insultato | past · participle |
Notas de uso
- Use insultare for direct verbal offense. For generic bad treatment, offendere is broader and often more natural.
- It usually takes a direct object: insultare qualcuno. Don't use a before the person.
- In compound tenses it takes avere: ho insultato, not sono insultato when you mean 'I insulted.'