Significado
to provoke
- to arouse
En una frase
Quella notizia ha suscitato molta paura tra noi.
That news caused a lot of fear among us.
Questo film suscita ancora tante domande?
Does this movie still raise so many questions?
Non voglio suscitare problemi con quel messaggio.
I don't want to cause problems with that message.
Formas de la palabra (48)
| Palabra | Formas de la palabra |
|---|---|
| suscitare | infinitive |
| suscitiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| suscito | indicative · present · singular · 1st person |
| suscitate | indicative · present · plural · 2nd person |
| susciti | indicative · present · singular · 2nd person |
| suscitano | indicative · present · plural · 3rd person |
| suscita | indicative · present · singular · 3rd person |
| suscitavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| suscitavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| suscitavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| suscitavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| suscitavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| suscitava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| suscitammo | indicative · past · plural · 1st person |
| suscitai | indicative · past · singular · 1st person |
| suscitaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| suscitasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| suscitarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| suscitò | indicative · past · singular · 3rd person |
| susciteremo | indicative · future · plural · 1st person |
| susciterò | indicative · future · singular · 1st person |
| susciterete | indicative · future · plural · 2nd person |
| susciterai | indicative · future · singular · 2nd person |
| susciteranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| susciterà | indicative · future · singular · 3rd person |
| suscitiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| susciti | subjunctive · present · singular · 1st person |
| suscitiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| susciti | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| suscitino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| susciti | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| suscitassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| suscitassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| suscitaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| suscitassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| suscitassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| suscitasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| susciteremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| susciterei | conditional · present · singular · 1st person |
| suscitereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| susciteresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| susciterebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| susciterebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| suscitiamo | imperative · plural · 1st person |
| suscitate | imperative · plural · 2nd person |
| suscita | imperative · singular · 2nd person |
| suscitando | gerund |
| suscitato | past · participle |
Notas de uso
- More formal and abstract than causare or provocare; common with emotions, reactions, debate, or interest.
- Usually takes a direct object: suscitare interesse, polemiche, emozioni. Avoid using a preposition before the thing caused.
- In everyday speech, far venire or provocare may sound more natural for concrete effects; suscitare is frequent in journalism and formal writing.