heypolyglot
italiano

disonorare

/dizonoˈrare/verbC1
Vocabulário ampliado · Posição no vocabulário 5,539

Os significados, as traduções e as notas estão disponíveis em inglês por enquanto.

Significado

to dishonour, disgrace

  • to bring shame, disgrace, or disrepute upon someone or something
  • to violate moral or ethical standards regarding someone

Em uma frase

Le sue azioni corrotte hanno disonorato l'intera istituzione.

His corrupt actions brought dishonour upon the entire institution.

Non permetterò a nessuno di disonorare la memoria di mio padre.

I will not let anyone dishonour my father's memory.

Si rifiutò di mentire per non disonorare la propria divisa.

He refused to lie so as not to disgrace his uniform.

Formas da palavra (48)
PalavraFormas da palavra
disonorareinfinitive
disonoroindicative · present · singular · 1st person
disonoriindicative · present · singular · 2nd person
disonoraindicative · present · singular · 3rd person
disonoriamoindicative · present · plural · 1st person
disonorateindicative · present · plural · 2nd person
disonoranoindicative · present · plural · 3rd person
disonoravoindicative · imperfect · singular · 1st person
disonoraviindicative · imperfect · singular · 2nd person
disonoravaindicative · imperfect · singular · 3rd person
disonoravamoindicative · imperfect · plural · 1st person
disonoravateindicative · imperfect · plural · 2nd person
disonoravanoindicative · imperfect · plural · 3rd person
disonoraiindicative · past · singular · 1st person
disonorastiindicative · past · singular · 2nd person
disonoròindicative · past · singular · 3rd person
disonorammoindicative · past · plural · 1st person
disonorasteindicative · past · plural · 2nd person
disonoraronoindicative · past · plural · 3rd person
disonoreròindicative · future · singular · 1st person
disonoreraiindicative · future · singular · 2nd person
disonoreràindicative · future · singular · 3rd person
disonoreremoindicative · future · plural · 1st person
disonorereteindicative · future · plural · 2nd person
disonorerannoindicative · future · plural · 3rd person
disonorisubjunctive · present · singular · 1st person
disonorisubjunctive · present · singular · 2nd person
disonorisubjunctive · present · singular · 3rd person
disonoriamosubjunctive · present · plural · 1st person
disonoriatesubjunctive · present · plural · 2nd person
disonorinosubjunctive · present · plural · 3rd person
disonorassisubjunctive · imperfect · singular · 1st person
disonorassisubjunctive · imperfect · singular · 2nd person
disonorassesubjunctive · imperfect · singular · 3rd person
disonorassimosubjunctive · imperfect · plural · 1st person
disonorastesubjunctive · imperfect · plural · 2nd person
disonorasserosubjunctive · imperfect · plural · 3rd person
disonorereiconditional · present · singular · 1st person
disonoreresticonditional · present · singular · 2nd person
disonorerebbeconditional · present · singular · 3rd person
disonoreremmoconditional · present · plural · 1st person
disonoreresteconditional · present · plural · 2nd person
disonorerebberoconditional · present · plural · 3rd person
disonoraimperative · singular · 2nd person
disonoriamoimperative · plural · 1st person
disonorateimperative · plural · 2nd person
disonorandogerund
disonoratopast · participle

Notas de uso

  • Formal register: common in legal, moral, or historical contexts.
  • Forms the reflexive 'disonorarsi' (to dishonour oneself).

Palavras relacionadas

Antônimos

Explorar lições de vocabulário →