Significado
to doubt
- to fear, to suspect (with che + clause)
- to not trust, to be wary
Em uma frase
Dubito che lui arrivi in tempo stasera.
I doubt he'll arrive on time tonight.
Hai dubitato di me davvero?
Did you really doubt me?
Comincio a dubitare della sua sincerità.
I'm starting to doubt his sincerity.
Formas da palavra (48)
| Palavra | Formas da palavra |
|---|---|
| dubitare | infinitive |
| dubitiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| dubito | indicative · present · singular · 1st person |
| dubitate | indicative · present · plural · 2nd person |
| dubiti | indicative · present · singular · 2nd person |
| dubitano | indicative · present · plural · 3rd person |
| dubita | indicative · present · singular · 3rd person |
| dubitavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| dubitavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| dubitavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| dubitavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| dubitavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| dubitava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| dubitammo | indicative · past · plural · 1st person |
| dubitai | indicative · past · singular · 1st person |
| dubitaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| dubitasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| dubitarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| dubitò | indicative · past · singular · 3rd person |
| dubiteremo | indicative · future · plural · 1st person |
| dubiterò | indicative · future · singular · 1st person |
| dubiterete | indicative · future · plural · 2nd person |
| dubiterai | indicative · future · singular · 2nd person |
| dubiteranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| dubiterà | indicative · future · singular · 3rd person |
| dubitiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| dubiti | subjunctive · present · singular · 1st person |
| dubitiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| dubiti | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| dubitino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| dubiti | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| dubitassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| dubitassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| dubitaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| dubitassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| dubitassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| dubitasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| dubiteremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| dubiterei | conditional · present · singular · 1st person |
| dubitereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| dubiteresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| dubiterebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| dubiterebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| dubitiamo | imperative · plural · 1st person |
| dubitate | imperative · plural · 2nd person |
| dubita | imperative · singular · 2nd person |
| dubitando | gerund |
| dubitato | past · participle |
Notas de uso
- Use dubitare di + noun/infinitive for doubting something or hesitating: Dubito di lui; Dubito di riuscirci.
- With che, Italian often uses the subjunctive: Dubito che sia vero. Learners often overuse the indicative.
- Non dubitare means 'have no doubt'; for mistrusting a person, diffidare di is often stronger and more specific.