Significado
to face, cope with
- To confront, tackle, or deal directly with an adverse situation
- To stand opposite or confront physically
Em uma frase
Dobbiamo fronteggiare questa emergenza con determinazione e calma.
We must face this emergency with determination and calm.
Il governo ha stanziato fondi straordinari per fronteggiare i danni.
The government allocated extraordinary funds to cope with the damage.
Come pensate di fronteggiare la concorrenza straniera nei prossimi anni?
How do you plan to tackle foreign competition in the coming years?
Formas da palavra (48)
| Palavra | Formas da palavra |
|---|---|
| fronteggiare | infinitive |
| fronteggio | indicative · present · singular · 1st person |
| fronteggi | indicative · present · singular · 2nd person |
| fronteggia | indicative · present · singular · 3rd person |
| fronteggiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| fronteggiate | indicative · present · plural · 2nd person |
| fronteggiano | indicative · present · plural · 3rd person |
| fronteggiavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| fronteggiavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| fronteggiava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| fronteggiavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| fronteggiavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| fronteggiavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| fronteggiai | indicative · past · singular · 1st person |
| fronteggiasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| fronteggiò | indicative · past · singular · 3rd person |
| fronteggiammo | indicative · past · plural · 1st person |
| fronteggiaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| fronteggiarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| fronteggerò | indicative · future · singular · 1st person |
| fronteggerai | indicative · future · singular · 2nd person |
| fronteggerà | indicative · future · singular · 3rd person |
| fronteggeremo | indicative · future · plural · 1st person |
| fronteggerete | indicative · future · plural · 2nd person |
| fronteggeranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| fronteggi | subjunctive · present · singular · 1st person |
| fronteggi | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| fronteggi | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| fronteggiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| fronteggiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| fronteggino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| fronteggiassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| fronteggiassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| fronteggiasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| fronteggiassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| fronteggiaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| fronteggiassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| fronteggerei | conditional · present · singular · 1st person |
| fronteggeresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| fronteggerebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| fronteggeremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| fronteggereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| fronteggerebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| fronteggia | imperative · singular · 2nd person |
| fronteggiamo | imperative · plural · 1st person |
| fronteggiate | imperative · plural · 2nd person |
| fronteggiando | gerund |
| fronteggiato | past · participle |
Notas de uso
- Follows the spelling rules of verbs in -giare (drops extra 'i' before 'e' or 'i').
- Takes 'avere' in compound tenses.