Significado
to impute, attribute, ascribe
- to accuse, arraign, charge, put down to, chalk up to
Em uma frase
Non puoi imputare tutto il ritardo al traffico.
You can't blame all the delay on traffic.
Mi hanno imputato un errore che non era mio.
They blamed me for a mistake that wasn't mine.
A chi vuoi imputare questa scelta sbagliata?
Who do you want to attribute this wrong choice to?
Formas da palavra (48)
| Palavra | Formas da palavra |
|---|---|
| imputare | infinitive |
| imputiamo | indicative · present · plural · 1st person |
| imputo | indicative · present · singular · 1st person |
| imputate | indicative · present · plural · 2nd person |
| imputi | indicative · present · singular · 2nd person |
| imputano | indicative · present · plural · 3rd person |
| imputa | indicative · present · singular · 3rd person |
| imputavamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| imputavo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| imputavate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| imputavi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| imputavano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| imputava | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| imputammo | indicative · past · plural · 1st person |
| imputai | indicative · past · singular · 1st person |
| imputaste | indicative · past · plural · 2nd person |
| imputasti | indicative · past · singular · 2nd person |
| imputarono | indicative · past · plural · 3rd person |
| imputò | indicative · past · singular · 3rd person |
| imputeremo | indicative · future · plural · 1st person |
| imputerò | indicative · future · singular · 1st person |
| imputerete | indicative · future · plural · 2nd person |
| imputerai | indicative · future · singular · 2nd person |
| imputeranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| imputerà | indicative · future · singular · 3rd person |
| imputiamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| imputi | subjunctive · present · singular · 1st person |
| imputiate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| imputi | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| imputino | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| imputi | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| imputassimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| imputassi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| imputaste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| imputassi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| imputassero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| imputasse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| imputeremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| imputerei | conditional · present · singular · 1st person |
| imputereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| imputeresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| imputerebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| imputerebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| imputiamo | imperative · plural · 1st person |
| imputate | imperative · plural · 2nd person |
| imputa | imperative · singular · 2nd person |
| imputando | gerund |
| imputato | past · participle |
Notas de uso
- Mostly formal and common in legal, bureaucratic, or academic Italian; in everyday speech, speakers often prefer attribuire, dare la colpa, or accusare.
- Use imputare a qualcuno qualcosa for assigning responsibility; use imputare qualcosa a qualcosa for linking an effect, cost, or fault to a cause.
- In criminal contexts, imputare means to charge formally, not just to blame. Don’t confuse it with accusare, which is broader and less technical.