Significado
to be needed, to be necessary
- must; to need; to be necessary
- to occur, to happen
- to come to mind
- to bump into
Em uma frase
Per finire il lavoro, occorrono due ore.
To finish the work, two hours are needed.
Ti è occorso qualcosa di strano ieri?
Did something strange happen to you yesterday?
Non mi occorre altro, grazie.
I don't need anything else, thanks.
Formas da palavra (48)
| Palavra | Formas da palavra |
|---|---|
| occorrere | infinitive |
| occorriamo | indicative · present · plural · 1st person |
| occorro | indicative · present · singular · 1st person |
| occorrete | indicative · present · plural · 2nd person |
| occorri | indicative · present · singular · 2nd person |
| occorrono | indicative · present · plural · 3rd person |
| occorre | indicative · present · singular · 3rd person |
| occorrevamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| occorrevo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| occorrevate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| occorrevi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| occorrevano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| occorreva | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| occorremmo | indicative · past · plural · 1st person |
| occorsi | indicative · past · singular · 1st person |
| occorreste | indicative · past · plural · 2nd person |
| occorresti | indicative · past · singular · 2nd person |
| occorsero | indicative · past · plural · 3rd person |
| occorse | indicative · past · singular · 3rd person |
| occorreremo | indicative · future · plural · 1st person |
| occorrerò | indicative · future · singular · 1st person |
| occorrerete | indicative · future · plural · 2nd person |
| occorrerai | indicative · future · singular · 2nd person |
| occorreranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| occorrerà | indicative · future · singular · 3rd person |
| occorriamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| occorra | subjunctive · present · singular · 1st person |
| occorriate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| occorra | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| occorrano | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| occorra | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| occorressimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| occorressi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| occorreste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| occorressi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| occorressero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| occorresse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| occorreremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| occorrerei | conditional · present · singular · 1st person |
| occorrereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| occorreresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| occorrerebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| occorrerebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| occorriamo | imperative · plural · 1st person |
| occorrete | imperative · plural · 2nd person |
| occorri | imperative · singular · 2nd person |
| occorrendo | gerund |
| occorso | past · participle |
Notas de uso
- Most often impersonal: occorre/occorrono + noun or infinitive. Match singular/plural with the thing needed: Occorrono due firme.
- More formal than servire or aver bisogno di. Common in instructions, bureaucracy, and written notices.
- For past necessity, use essere: è occorso / sono occorsi. This use is much less common in everyday speech.
- past participle occorso