Significado
to undo, untie
- to take to pieces; disassemble
- to unpack
- to destroy, smash

En una frase
Puoi disfare questo nodo, per favore?
Can you untie this knot, please?
Ho disfatto la valigia appena arrivato in hotel.
I unpacked my suitcase as soon as I arrived at the hotel.
Non disfare il mobile, ci serve ancora.
Don't take the piece of furniture apart, we still need it.
Formas de la palabra (48)
| Palabra | Formas de la palabra |
|---|---|
| disfare | infinitive |
| disfacciamo | indicative · present · plural · 1st person |
| disfaccio | indicative · present · singular · 1st person |
| disfate | indicative · present · plural · 2nd person |
| disfai | indicative · present · singular · 2nd person |
| disfanno | indicative · present · plural · 3rd person |
| disfà | indicative · present · singular · 3rd person |
| disfacevamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| disfacevo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| disfacevate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| disfacevi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| disfacevano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| disfaceva | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| disfacemmo | indicative · past · plural · 1st person |
| disfeci | indicative · past · singular · 1st person |
| disfaceste | indicative · past · plural · 2nd person |
| disfacesti | indicative · past · singular · 2nd person |
| disfecero | indicative · past · plural · 3rd person |
| disfece | indicative · past · singular · 3rd person |
| disfaremo | indicative · future · plural · 1st person |
| disfarò | indicative · future · singular · 1st person |
| disfarete | indicative · future · plural · 2nd person |
| disfarai | indicative · future · singular · 2nd person |
| disfaranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| disfarà | indicative · future · singular · 3rd person |
| disfacciamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| disfaccia | subjunctive · present · singular · 1st person |
| disfacciate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| disfaccia | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| disfacciano | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| disfaccia | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| disfacessimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| disfacessi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| disfaceste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| disfacessi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| disfacessero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| disfacesse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| disfaremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| disfarei | conditional · present · singular · 1st person |
| disfareste | conditional · present · plural · 2nd person |
| disfaresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| disfarebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| disfarebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| disfacciamo | imperative · plural · 1st person |
| disfate | imperative · plural · 2nd person |
| disfai | imperative · singular · 2nd person |
| disfacendo | gerund |
| disfatto | past · participle |
Notas de uso
- Use disfare for reversing what was made or arranged: disfare un nodo, il letto, la valigia. For machines or furniture, smontare is often more natural.
- For clothing, Italians usually say spogliarsi, not disfarsi. Disfarsi di means to get rid of something, a different meaning from plain disfare.
- It conjugates like fare: disfo, disfai, disfa, disfatto. Past participle is disfatto, not disfato.
- present: disfaccio, disfai, disfà, disfacciamo, disfate, disfanno
- past participle disfatto