Significado · verb
to upset, displease
- to dislike
- to mind
- to regret

Em uma frase
Mi dispiace, oggi non posso venire alla festa.
I'm sorry, I can't come to the party today.
Ti dispiace se apro la finestra?
Do you mind if I open the window?
Quel film mi è dispiaciuto molto.
I really disliked that movie.
Formas da palavra (48)
| Palavra | Formas da palavra |
|---|---|
| dispiacere | infinitive |
| dispiacciamo | indicative · present · plural · 1st person |
| dispiaccio | indicative · present · singular · 1st person |
| dispiacete | indicative · present · plural · 2nd person |
| dispiaci | indicative · present · singular · 2nd person |
| dispiacciono | indicative · present · plural · 3rd person |
| dispiace | indicative · present · singular · 3rd person |
| dispiacevamo | indicative · imperfect · plural · 1st person |
| dispiacevo | indicative · imperfect · singular · 1st person |
| dispiacevate | indicative · imperfect · plural · 2nd person |
| dispiacevi | indicative · imperfect · singular · 2nd person |
| dispiacevano | indicative · imperfect · plural · 3rd person |
| dispiaceva | indicative · imperfect · singular · 3rd person |
| dispiacemmo | indicative · past · plural · 1st person |
| dispiacqui | indicative · past · singular · 1st person |
| dispiaceste | indicative · past · plural · 2nd person |
| dispiacesti | indicative · past · singular · 2nd person |
| dispiacquero | indicative · past · plural · 3rd person |
| dispiacque | indicative · past · singular · 3rd person |
| dispiaceremo | indicative · future · plural · 1st person |
| dispiacerò | indicative · future · singular · 1st person |
| dispiacerete | indicative · future · plural · 2nd person |
| dispiacerai | indicative · future · singular · 2nd person |
| dispiaceranno | indicative · future · plural · 3rd person |
| dispiacerà | indicative · future · singular · 3rd person |
| dispiacciamo | subjunctive · present · plural · 1st person |
| dispiaccia | subjunctive · present · singular · 1st person |
| dispiacciate | subjunctive · present · plural · 2nd person |
| dispiaccia | subjunctive · present · singular · 2nd person |
| dispiacciano | subjunctive · present · plural · 3rd person |
| dispiaccia | subjunctive · present · singular · 3rd person |
| dispiacessimo | subjunctive · imperfect · plural · 1st person |
| dispiacessi | subjunctive · imperfect · singular · 1st person |
| dispiaceste | subjunctive · imperfect · plural · 2nd person |
| dispiacessi | subjunctive · imperfect · singular · 2nd person |
| dispiacessero | subjunctive · imperfect · plural · 3rd person |
| dispiacesse | subjunctive · imperfect · singular · 3rd person |
| dispiaceremmo | conditional · present · plural · 1st person |
| dispiacerei | conditional · present · singular · 1st person |
| dispiacereste | conditional · present · plural · 2nd person |
| dispiaceresti | conditional · present · singular · 2nd person |
| dispiacerebbero | conditional · present · plural · 3rd person |
| dispiacerebbe | conditional · present · singular · 3rd person |
| dispiacciamo | imperative · plural · 1st person |
| dispiacete | imperative · plural · 2nd person |
| dispiaci | imperative · singular · 2nd person |
| dispiacendo | gerund |
| dispiaciuto | past · participle |
Notas de uso
- Use 'dispiacere' for mild regret or apology; 'rincrescere' is more formal and less common.
- Always takes 'essere' as auxiliary in compound tenses (e.g., 'mi è dispiaciuto').
- Reflexive form 'dispiacersi' means 'to apologize' or 'to feel sorry for oneself.'
- present: dispiaccio, dispiaci, dispiace, dispiacciamo, dispiacete, dispiacciono